Gnejs to skała metamorficzna (przeobrażona) w wyniku oddziaływania wysokiego ciśnienia i temperatury. Przemiana ta zachodzi w stałym stanie skupienia lub w warunkach częściowego przetopienia skał. Protolitem gnejsu czyli skałą, która uległa przeobrażeniu może być skała magmowa np. granit (orto gnejs) lub osadowa np. piaskowiec (para gnejs).

Gnejsy to jedne z najstarszych skał, budujące tzw. Tarcze krystaliczne czyli rozległe stabilne tektonicznie obszary tworzące fundamenty kontynentów.

Skład mineralny jak i tekstura gnejsów jest bardzo zróżnicowana. Główne minerały budujące gnejs to skalenie, kwarc i łyszczyki. Skalenie reprezentowane są przez plagioklazy i skalenie potasowa, głównie mikroklin, łyszczyki natomiast przez biotyt i muskowit. Jako minerały poboczne w gnejsach spotkać można cyrkon oraz apatyt, rzadziej tytanit i rutyl.

W rejonie Pomianów – Doboszowice występują gnejsy średnio, drobno blastyczne, dominują gnejsy płytowe, laminowane z często występującymi porfiroblastami skalenia. Ich charakterystyczna cechą jest wybitna lineacja skalenia potasowego i agregatów kwarcowo – skaleniowych, natomiast udział łyszczyków pozostaje zmienny (J. Oberc, 1968). Wyżej wymienione cechy nadają skale kierunkową teksturę, a wydłużone kwarcowo – skaleniowe agregaty pozwalają na określenie tej skały gnejsem ołówkowym.